Page Hit

Karayel

Bitmedi içimdeki karayel
Şu kalbim buz gibiyken nası′ yanar (nası' yanar), nası′ yanar?
"Hayatımdan çıkmaz" dediğim her kim varsa
Artık yok aynalar, sarhoş, masa boş

Hepsi gitti, sandım alkol bana dost
Anladım, böyle her sabah daha da zor
Hissettirdi bana 12'imdeki gibi
Gitti canımdan can düşkünken tenine

Aylarca beni tanımayan annem gibiydin
İnan, tanıyamaz oldum beni ben bile
Yazdım, yazdım kendime diyemediklerim
O günkü gibi sarıldım bu melodilere

Baktım ki ailem bi' tek gerçeğim, her şeyim
Aynı zaman da en büyük sınavım benim
Bana üstten üstten bakan her kim olduysa
Hep değişti denge, döndü devran

İşte o zaman anladım ki sahte, sahte yarışlar
Yapayken bu vaatler, sayılar
Manken kadınlar, manen zayıflar
Sanma ki top′a çıkıp sallamıy′ca'm bu bayrağı ben

Hep şükrettim hep, hep yordum hayra ben
Durmadım, durmam, hak ettiğimi al yerden
Baba, n′aptın ki bi' ömür bizi doyurmaktan başka?
Anne, niçin vazgeçtin o sahnelerden, hayallerinden?

Bana bi′ hayat vermek tek gayenizken
Size bu hayatı yaşatıca'm, her sözüm
O vazgeçtiğin mikrofon elimde anne
Söyleyemediğin her şarkı için bu söz anne

Tüm dünya duy′cak, bunu aç dört göz anne
Bak, sana söz anne, ya