Page Hit

Karargâh

Benim bu apartmandan dışarıya açılan pencerelerim öyle çok ki
Dağlara göklere, adalar denizine açılıyo′ şu sol köşedeki
Rüzgarı salonuma misafir ediyorum
Ona kasırgaları beklediğimi söylüyorum

Duvardaki kulak, beni duyuyo' musun?
Duyuyosan kaydet, her şeyi unutuyorum
Kaybolur odalar, uykuya dalınca
Özünü gürleştir, nefes, kendini tasarla

Astığın resimler, seneler içinde
Duruyo′ sanma, hikâyeler değişmekte
Benim bu apartmandan dışarıya açılan pencerelerim
Uzaktan kumandayla panjurları indirdim

İstediğim anda başlıyo' gece
Evin en büyük odasında yatırdım
Masalara saatleri kapadım
Ütülüyorum duygularımı

Ütüleniyo' duygular
Bırakıyorum yere, melek yaramazları
Ütüleniyo′ kuytular
Sanki jamais vu

Sanki jamais vu
Sanki jamais vu
Sanki jamais vu
Sanki jamais vu

Sanki jamais vu