Page Hit

Artık Aşık Olamayan

(feat. Gonca Vuslateri)

Bir ateş yanardı
Herkesi yakan içimde
Azgınlaşırdım o zamanlar
Kan kokusuna

Gürültü sesine
Ve kadınların parfümlerine
Bir kamikaze gibi
Dünyaya dalış yapandım

O kızgınlıkla
Her şeyi yok etmeye
Beni boğan melankolimi
Boynumdaki levhaya asıp

Narsizmimin yanına
Güzel dursunlar diye yan yana
Boğuştum kendimi bildim bileli olan
Haksızlığa uğramışlık hissiyle, çocukluktan

Hiçbir zaman geçmeyecek olan
Ne yapsam da
Boyun tüyleri dikilmiş bir kediydim
Kendimi bildim bileli

Yapacak hiçbir şey yoktu
Yaradılışım böyleydi
Cevap yapıştırırdım sadece
Dünyaya, her şeye, herkese

Ve kendimin şeytanlarına
Üstümden, başımdan
Pervasızlık akardı
Cüret akardı

Her yanımdan
İnsanlara uzaktım, iyiydi böylesi
Öyle nefes alabilirdim ancak
Ve o yüzden gördüm her şeyi

Kapkaraydı hepimizin yürekleri
Sadece koynundaydım kadınların
İçi içe geçtiğimiz anlarda
Emerdik birbirimizin kanını

Bulanmıştım doğarak çamura
Ve daha da bulanacaktım
Ölene dek
Anlamıştım

Henüz 9 yaşımda
Başıbozuk ruhlar daha da çürük artık, görüyorum
Benim gibi olanlar yani
Hasarlı doğmuşlar

Yazıktı onlara
Onlara da bela olmuştur kesin
Kim bilir kimdir o insanlar
Bir noktasında dünyaya hapsolmuş

Acı çekiyorlardır ve çekeceklerdir
Son nefeslerine kadar
Ama bir de fark var
Artık o kişi de değilim, başkalaştım

Susuyorum çoğu zaman
Zaten artık hep kekeliyorum
Soluğum çoktan kesilmiş
Oysa her şey

Sanki
Sanki daha dünmüş gibi
Dürtüp duruyor beni
İçimde, hiç geçmeyen

O tanıdık o sevmediğim hal
Bilsem nedenini
Çözerdim belki
Konu da kapanırdı

Ben kendimi yaratırken, gençken
Öfke patlamalarımdan bana sızan
Korkusu iliklerime işleyen
Bir şeyler dürterdi beni

Yine de yaşıyordum ölümsüzmüşüm gibi
Şu an bakıyorum da dünyaya, insanlara
Bunca zaman sonra
Umurumda değiller aslında

Uzun zamandır
Belki de hiçbir zaman değillerdi
Sadece benim gibi yaşamışlar
Yaşıyorlar işte

Yaşayacaklar da
Boşuna
Kıskanır mı hiç insan kendi geçmişini, gençliğini
Saçma olduğunu bilerek

Mazisini çiğneyip tükürerek
İltihabı akar mı içimize daha da
Bizden öncekilere olduğu gibi
Ne kadar uzun yaşarsak

O kadar çok
Bir anıya sıkışmış kalmışım seninle
Yağmur damlaları altında yüzüyoruz
Kabarmış gözeneklerimi fark ediyorsun

Öpüyorsun onları uzun uzun
Dalgalar aşıyor başlarımızı
Ağzımızda tuzlu suyun tadı
Aklımı başımdan almıştın

Bakmıştım sana o gün
Ve görmüştüm
Çoktan ölü gözlerini
Öfken ve bir tür hınç

O ölü gözlerindeki hüzne yakışmayan
Bir sakatlık sezmiştim hemen
Şefkatsizdin
Yine de aşık oldum sana

Ve sonraları delirmiştim kıskançlıktan
Arzuyu gördüğümde
Başka kadınlara
O ölü gözlerindeki

Korkuyu da görmüştüm bir de sende olan
Nefes alan, almayan her şeye karşı
Ait değildin hiçbir zaman
Hiçbir yere, hiç kimseye

Bir yabancıydın
İyilik ve kötülüğün ötesinde
Tehlike sezerdin mutluluk
İhtimalinden bile

Ve uzaklaşamadın
Ölümden ve ölümünün fikrinden
Trajedin buradaydı
Cesur taklidi yapan bir korkaktın

Zor olmalı bu diye düşünmüştüm
Anlamı olsun diye yaşamış olmanın
Çabalıyorsun sanmıştım seni
Ama o yaralı mizacını yenemezdin hiçbir şeyle

Ve yenemedin zaten
Hiçbir şeye saygın yoktu senin
İnsanlara da kendine de
Sen kesici maddesin

Kendini kes sadece, keseceksen
Yaklaşma insanlara
Hatırlamak istemiyorum artık
Hiçbir detayı, hiçbir şeyi

Unutacağım ancak o zaman
Her şeyi
Dursa beynim
Havaya karışsa

Acısı yok olsa düşünmenin
Bitmek bilmeyen
İstemiyorum
Çürümek de, erimek de

Ve aceleciyim
Benim gibi olan herkes gibi
Savaşan kaygılarıyla
Kusurlarıyla

Kalbinden sızan
Kan öbeklerinde boğulan
Ve ölen
Her ölen insanın ardından

Sonunda olacağım şeyden korkuyorum
Hızla geçen zamanın
Rüzgarından donuyorum
Müziğim bitti çoktan, sözcüklerim de tükeniyor

İşte o zaman lanet olsun zaman nehrine
Seninle konuşmak iyi gelir sanmıştım
İyi gelmedi
Ben yalnız bir adam

Artık genç olmayan
Artık aşık da olamayan